Wirtualna produkcja — Często zadawane pytania

Produkcja wirtualna to pojęcie zbiorcze dla różnych koncepcji. Ale dokładniej tym mianem określa się wirtualny plan lub lokalizację wyświetlaną na dużej ilości paneli LED połączonych ze sobą w celu utworzenia dużego ekranu. Obrazy w połączeniu ze śledzeniem kamery zapewniają zupełnie nowe wrażenia produkcyjne, które mogą przyczynić się zarówno do lepszych wyników twórczych, jak i finansowych.

Nie trzeba zabierać całej obsady i ekipy w odległe miejsce ani mierzyć się z problemami związanymi z pozwoleniami na filmowanie, zarządzaniem tłumem, lokalnymi przepisami, wpływem na środowisko itd. Dzięki wirtualnej produkcji sprowadzasz plener do siebie. Inne korzyści to kontrola nad całym środowiskiem, w tym nad pogodą i porą dnia. Wirtualna produkcja pozwala filmować o zachodzie słońca przez cały dzień, podczas gdy bez niej zajęłoby to kilka dni.

Problem z technologią green screen polega na tym, że aktorzy nie widzą rzeczywistych obiektów, z którymi wchodzą w interakcję. Dzięki wirtualnej produkcji aktorzy mogą zobaczyć środowisko, w którym się znajdują, co umożliwia im lepszą grę. Również reszta ekipy może zobaczyć, jak będzie wyglądało ujęcie: od operatorów, którzy mogą kadrować i oświetlać plan tak, jak chcą, po specjalistów od fryzur i makijażu, którzy od razu zobaczą, jak wszystko będzie prezentować się na ekranie. Korzystają na tym wszyscy.

Inną zaletą wirtualnej produkcji jest sterowanie oświetleniem: ekran to nie tylko obraz, który będzie oglądany, ale także źródło światła. Odbicia wirtualnego planu na powierzchniach pierwszego planu i obiektach natychmiast dodają wrażenia rzeczywistości, bez konieczności ich dodawania (lub usuwania) w postprodukcji.

Ponadto znane od dawna problemy z drobnymi szczegółami pojawiającym się przed green/blue screenem, takimi jak włosy, przezroczyste przedmioty lub dym, są eliminowane, ponieważ nie ma potrzeby omijania żadnych elementów. Jest to idealne połączenie, ponieważ tło jest w pewnym sensie naprawdę na miejscu, przynajmniej jeśli chodzi o „postrzeganie” go przez kamerę.

Z technicznego punktu widzenia głównymi elementami są kamera, system śledzenia kamery, ekran LED i silnik gry (zazwyczaj silnik Unreal) do manipulowania treścią. Coraz ważniejsze staje się sterowanie oświetleniem DMX, które może być obsługiwane bezpośrednio przez Unreal Engine. Na system składa się również wiele innych ruchomych części, ale te są najważniejsze.

Wirtualna produkcja zaowocowała utworzeniem zupełnie nowych działów, jak np. działu artystycznego ds. sztuki wirtualnej, zespołów ds. zasobów i dedykowanych zespołów takich jak zespół śledzący i zespół Unreal. Zazwyczaj nacisk produkcji skłania się bardziej w kierunku prewizualizacji niż postprodukcji. Współczesne zmiany w sposobie organizacji pracy mogą dotyczyć efektów kolorystycznych i chromatycznych, przechwytywania wydajności, a także zmian edycyjnych przesyłanych z powrotem na ekran po obejrzeniu codziennych materiałów itp. Metadane odgrywają jeszcze większą rolę, ponieważ dane żyroskopowe i precyzyjne informacje o obiektywie są niezbędne do zapewnienia dokładnego odwzorowania zniekształcenia i charakterystyki głębi ostrości.

Zakres obiektywów możliwych do użycia jest nieco bardziej ograniczony, ponieważ można używać tylko niektórych ogniskowych i należy bardzo restrykcyjnie podchodzić do odległości od ekranu i obiektu, aby uniknąć problemów z efektem mory i aliasingiem. Musisz ostrożnie zarządzać głębią ostrości, bo zbyt płytka głębia spowoduje, że ekran stanie się zbyt rozmyty, przez co nie można zobaczyć głębi renderowanej na wirtualnym planie 3D. Przez to tło wygląda jak pojedyncza płaska płaszczyzna, a nie scena z głębią. Liczba klatek na sekundę jest bardziej ograniczona nie tylko ze względu na moc obliczeniową wymaganą do uruchomienia silnika gry w wysokim klatkażu, ale także przez częstotliwość odświeżania paneli LED.

Najważniejsze aspekty, na które należy zwracać uwagę w przypadku panelu, to odległość między emiterami LED (określana jako rozstaw pikseli), zakres barw, częstotliwość odświeżania, jasność, kontrast i współczynnik odbicia. Ekrany o niskim kontraście bardzo utrudniają dopasowanie punktów czerni/bieli pierwszego planu i tła. Ekrany o niskiej jasności nie są w stanie odpowiednio odtworzyć praktycznych lub rzeczywistych źródeł światła, a ekrany o wysokim współczynniku odbicia są problematyczne, ponieważ oświetlenie pierwszego planu rozmywa czerń tła. Ponadto, jeśli nagrywasz treści o wysokim klatkażu (HFR), jasne ekrany są niezbędne, aby zapewnić wystarczającą ilość światła.

Rozstaw pikseli odnosi się do odległości między poszczególnymi diodami LED. Im mniejszy rozstaw pikseli, tym większą rozdzielczość będzie miał ekran, ale będzie również wymagał większej mocy renderowania. Odległość od ekranu odgrywa ogromną rolę: przy bliższej odległości (zarówno w przypadku zbliżeń, jak i używania małych ekranów) potrzebny jest mały rozstaw pikseli, ponieważ na większym rozstawie można zobaczyć poszczególne diody LED.

Nie. Mimo że wiele wirtualnych studiów produkcyjnych wykorzystuje bardzo duże ekrany zaprojektowane tak, aby całkowicie wypełnić tło sceny, to mniejsze ekrany również mają rolę do odegrania. W przypadku zdjęć produktowych lub bardziej intymnych scen można użyć ekranów mniejszej wielkości. Mniejsze ekrany można wykorzystać do wypełnienia małych części sceny. Mogą na przykład odgrywać rolę widoku z okna. Mniejszy ekran o mniejszym rozstawie pikseli pozwoli Ci zbliżyć się do ekranu bez żadnych negatywnych efektów, takich jak efekt mory lub aliasing.

Zakrzywione ekrany wymagają mniej miejsca w studio niż płaskie. Ogólnie rzecz biorąc, zakrzywiony ekran wymaga mniej miejsca na podłodze, aby pomieścić te same pola widzenia co płaski ekran, więc instalacja zakrzywionego ekranu będzie wymagać mniejszej powierzchni niż płaski ekran dla tych samych lub podobnych ujęć. Ponadto modułowa konstrukcja praktycznie każdego obecnie używanego systemu ekranów oznacza, że można je skonfigurować jako zakrzywione lub płaskie, a koszt jest taki sam dla każdego z nich. Często efekt immersji będzie lepszy na zakrzywionym ekranie, ponieważ proste linie „otaczają” scenę w sposób bliższy temu, w jaki postrzegamy świat w rzeczywistości, i zapewnia lepsze kąty widzenia dla kamer.

Ekran tego typu jest zwykle używany tylko do światła i odbić, rzadko jest kręcony bezpośrednio. Często właśnie dlatego szerszy rozstaw pikseli wiąże się typowo z jaśniejszymi diodami LED. Nie należy jednak lekceważyć znaczenia sufitu, ponieważ światło i obrazy, które rzuca na pierwszym planie, mogą być istotną częścią ogólnej kompozycji.

Uzupełnieniem lub alternatywą dla ekranu sufitowego może być sterowanie światłami pierwszego planu przez komputerową farmę renderującą lub silnik Unreal Engine. Pozwala to na umieszczenie na pierwszym planie efektów świetlnych, takich jak ogień, słońce prześwitujące przez drzewa lub budynki, błyskawice itp., aby pomóc w połączeniu pierwszego planu z wirtualnym tłem.

Najczęściej nadal będzie potrzebny jakiś pierwszy plan. Pierwszy plan może być bardzo prosty, zawierający tylko kilka rekwizytów, lub może być kompletną rekonstrukcją całego pomieszczenia lub struktury. Pierwszy plan daje aktorom trójwymiarową przestrzeń, w której może się poruszać i obiekty, z którymi można wchodzić w interakcje. Obiekty na pierwszym planie dodają głębi, czyniąc całą scenę bardziej przekonującą. W zależności od tego, co rejestrujesz, możesz potrzebować obiektów na pierwszym planie, aby ukryć połączenie między podłogą a ekranem.

Tak, to możliwe. Możliwość poruszania kamerą i przesuwania tła zgodnie z ruchami kamery to jedna z rzeczy, które naprawdę odróżniają wirtualną produkcję od wstępnie zarejestrowanych ujęć. Możesz użyć wózka, wózka na szynach, wysięgnika itp., tak jak podczas normalnej sesji, pod warunkiem, że nie obracasz ani nie wychylasz kamery poza krawędzie ekranu.

Śledzenie jest niezwykle ważne. Aby kamera mogła wchodzić w interakcje ze światem wirtualnym, musisz podać precyzyjne dane o położeniu kamery do silnika gry lub oprogramowania do odtwarzania. Istnieją dwa rodzaje śledzenia: od wewnątrz do zewnątrz i od zewnątrz do wewnątrz. Ten pierwszy zakłada wykorzystanie kamery śledzącej umieszczonej (zwykle) nad kamerą rejestrującą, która wyszukuje kluczowe funkcje/punkty danych w celu dostarczenia danych o pozycji. Metoda od zewnątrz do wewnątrz zakłada wykorzystanie dodatkowych kamer ustawionych na planie, które są skierowane w stronę kamery głównej z umieszczonym na niej węzłem śledzącym. Jest dostępnych wiele metod: od śledzenia punktów IR/gwiazdy po śledzenie obiektów.

Kamera musi być zsynchronizowana z ekranem, aby uniknąć problemów, takich jak przesuwanie się jasnych/ciemnych pasm lub migotanie. Zwykle można to uzyskać za pomocą technologii Genlock. Dodatkowo zwykle korzystne jest użycie kamery z przetwornikiem o dużej szybkości odczytu, aby zminimalizować problemy z przekrzywieniem.

xR (od ang. extended reality — rzeczywistość rozszerzona) to połączenie świata rzeczywistego i wirtualnego, najczęściej za pomocą rozbudowy planu. Najczęściej można spotkać tę technologię w transmisjach na żywo, np. w wiadomościach i relacjach sportowych. Prezenter jest widoczny na mniejszym ekranie, a dzięki rozszerzeniu planu oraz rzeczywistości mieszanej i rozszerzonej wydaje się znajdować na znacznie większym obszarze, często wchodząc w interakcję z ekranem pokazującym grafikę itp.

Te dwa terminy są często mylone. O ile wirtualna produkcja to po prostu wykorzystanie grafiki generowanej przez komputer lub silnik gier wyświetlanej na ścianie LED, o tyle zastosowanie wcześniej nagranych obrazów tła na ścianie LED jest nowoczesną alternatywą dla tradycyjnej projekcji tylnej. Zazwyczaj nie wymaga to śledzenia kamery, ale nadal daje korzyści w takiej postaci, że obsada i ekipa mogą zobaczyć otoczenie z wierniejszą jasnością i kontrastem. Częstym zastosowaniem tego rozwiązania są sceny prowadzenia pojazdów.

Największa wartość wynikająca z wirtualnej produkcji to przeniesienie tego, co zwykle widać tylko w fazie postprodukcji, do fazy przedprodukcyjnej i produkcyjnej. Dzięki niej możesz sobie wyobrazić dowolną lokalizację, kontrolować porę dnia, pory roku i pogodę, natychmiast wyświetlać zasoby CG i nie tylko. Na tej kreatywnej i wciągającej technologii zyska każdy aspekt, od planowania scen, przez występy aktorów, nadzór artystyczny i nie tylko.